امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

اذا ارادَ اَحدُكُم أَن یستجابَ لَهُ فَلیطَیبْ كَسْبَهُ وَ لِیخْرُجْ مِن مَظالِمِ النّاسِ.

اگر کسی بخواهد دعایش مستجاب شود باید که درآمدش حلال و طَیّب باشد و از حقّ الناس و مظالم بندگان چیزی به گردنش نباشد. (بحار، ج ٩٣، ص ٣٢١)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

أَیما مُؤمنٍ حَبَسَ مُؤمِناً عَن مالِهِ وَ هُوَ مُحتاجٌ اِلیهِ لَم یذُقْ وَ اللهِ مِن طَعامِ الجَنَّةِ وَ لایشرَبُ مِن الرّحیقِ المَختوم.

هر کس از پرداختن مال مؤمنی که در نزد او است و او بدان احتیاج دارد خودداری کند به خدا قسم که نه از طعام بهشتی خواهد چشید و نه از شراب ناب آن خواهد نوشید. (ثواب‌الاعمال، ص ٥٤٥)
پیامبر اسلام(ص):

كما لا یحلُّ لِغَریمِك أنْ یمطِلَكَ وَ هُوَ موسِرٌ فَكَذلِكَ لایحِلُّ لَكَ أنْ تُعسِرَهُ اذا عَلِمْتَ اَنّهُ مُعسِرٌ.

همان‌طور که بدهکارِ تو در حال تمکّن حق ندارد در پرداخت بدهی خود سهل‌انگاری نماید تو نیز در صورت نداریِ او نباید وی را تحت فشار قرار دهی. (وسائل، ج ١٣، ص ١١٣)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

أَنظرَ مُعسِراً كانَ لهَ علی اللهِ فی ‌‌كُلِّ یومٍ صَدَقَةٌ بِمثلِ مالَهُ عَلَیهِ حتّی یستوفِی حقَّه.

هر کس که بدهکارِ تنگدست خود را مهلت دهد خداوند به تعداد هر روز مُهلت، به اندازه طلب او برایش صدقه می‌نویسد تا زمانی كه طلب خود را دریافت نماید. (وسائل، ج ١٣، ص ١١٤)
امام محمدباقر(علیه‌السلام):

مَن سَرَّهُ أن یقیهُ اللهُ مِن نَفَحاتِ جَهنَّمَ فَلینظِرْ مُعسِراً أَو لِیدَعْ لَهُ مِن حَقِّه.

هر کس دوست دارد که خدا او را از عذاب جهنم ایمن بدارد بدهکارِ تنگدست خود را مُهلت دهد یا مقداری از طلب خود صرفنظر نماید (به او ببخشد). (وسائل، ج ١٣، ص ١١٤)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

لایخرَجُ الرّجُلُ مِن مَسقَطِ رأسِه بِالدَّینِ.

هیچ‌کس حق ندارد بدهکار خود را (به خاطر عدم توانائی پرداخت بدهی) از خانه و كاشانه خود بیرون کند. (كه خانه‌اش را بفروشد و بدهی‌اش را پرداخت نماید). (وسائل، ج ١٣، ص ٩٥)
امام علی (علیه‌السلام):

لاتُضیعَنَّ حَقَّ اَخیك اِتّكالاً عَلی ما بَینَكَ و بَینَهُ فاِنَّهُ لَیسَ لَكَ بِأَخٍ مَن أَضَعتَ حَقَّهُ.

حق برادر دینی خود را به خاطر سابقه‌ای که با یکدیگر دارید ضایع مکن که با این کار برادری‌تان نیز از بین خواهد رفت. (نهج‌البلاغه، نامه ٣١)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام):

اِنَّ الله لایرفَعُ اِلَیهِ دُعاءَ عَبدٍ فی بَطنِهِ حرامٌ أَو عِندَهُ مَظلِمةٌ لِأَحَدٍ مِن خَلقِه.

خداوند دعای کسی که در شکمش لقمه حرام و یا به گردن او مظالم یکی از بندگانش باشد اجابت نمی‌کند. (بحار، ج ٩٣، ص ٣٢١)
امام جعفرصادق(ع):

مَن حَبَس حَقَّ المُؤمِنِ، اَقامَهُ اللهُ یومَ القِیامَةِ خَمسَمِأَةَ عامٍ عَلی رِجلَیهِ حتّی یسیلَ مِن عَرَقِهِ أَودِیةٌ... ثُمّ یؤمَرُ بِه اِلی النّار!

هر کس حق یک مؤمن را در نزد خود حبس کند خداوند در روز قیامت او را پانصد سال سرپا نگه می‌دارد آنچنان که سیلاب‌های عرق از او به جریان می‌افتد... آنگاه با فرمان به دوزخ افکنده می‌شود! (ثواب‌الاعمال، ص ٥٤٥)
حضرت امام صادق(ع):

أفضَلُ الجِهادِ الصَّومُ في الحَرِّ.

برترين جهاد، روزه گرفتن در هواى گرم است.(میزان الحکمة ج ٦ باب صوم)
قبلی۴بعدی